Ρευματολόγος: Πότε/Γιατί?

Ρευματισμοί (από το ρέω-ρεύμα και –ισμός) αποκαλούνται οι πόνοι και τα ενοχλήματα γενικά από το μυοσκελετικό σύστημα. Συχνά ταλαιπωρούν αρκετούς συνανθρώπους μας, έχουν μάλιστα αναγνωριστεί ως η πρώτη αιτία επίσκεψης στον ιατρό και η δεύτερη αιτία συνταγογράφησης φαρμάκων. Αν αναλογιστεί κανείς και το ότι αποτελούν τον κύριο λόγο οξείας και χρόνιας αναπηρίας, αντιλαμβάνεται τις επιπτώσεις που έχουν τα ρευματικά νοσήματα στον πάσχοντα, αλλά και το κοινωνικό σύνολο.

 

Η Ρευματολογία έχει ως αντικείμενο περισσότερες από 200 παθήσεις, που κυρίως εκδηλώνονται με σημεία και συμπτώματα από το μυοσκελετικό σύστημα του ανθρώπου, ωστόσο μπορεί να λάβουν και συστεμικό χαρακτήρα προσβάλλοντας περισσότερα όργανα (πνεύμονες, νεφρούς, οφθαλμούς, νευρικό σύστημα κ.ά.). Έτσι, συμπτώματα που θα οδηγήσουν τον ασθενή στον ειδικό ρευματολόγο συχνά μπορεί να είναι:

  • πόνος και πρήξιμο των αρθρώσεων

  • περιορισμός στο εύρος κίνησης μιας άρθρωσης

  • άλγος και δυσκαμψία από την σπονδυλική στήλη (μέση, αυχένας)

  • ευαίσθητοι και αδύναμοι μύες

αλλά και λιγότερο συνηθισμένα όπως:

  • γενικευμένη αδυναμία και κακουχία με πυρετική κίνηση

  • διάφορα εξανθήματα σε συνδυασμό με ενοχλήματα από το μυοσκελετικό (π.χ. ψωρίαση)

  • διάχυτη ξηρότητα από τους βλεννογόνους (ξηρά μάτια, στόμα, δέρμα) καθώς και πληθώρα άλλων που αδυνατεί κανείς αρχικά να αποδώσει σε ρευματοπάθεια.

 

Σε κάθε περίπτωση ο ρευματολόγος καλείται να δει σφαιρικά και ως ξεχωριστή οντότητα τον κάθε ασθενή με στόχο, φτάνοντας στην διάγνωση, να τον απαλλάξει από ενοχλήματα που δυσχεραίνουν την καθημερινότητά του και πολλές φορές τον καθιστούν σωματικά και ψυχικά ανήμπορο.

   

Ευτυχώς τα τελευταία 10-15 έτη έχει σημειωθεί αλματώδης πρόοδος στην Ρευματολογία, τόσο στο διαγνωστικό, όσο και στο θεραπευτικό κομμάτι- δεν είναι τυχαίο ότι μαζί με την Ογκολογία κατέχουν την πρώτη θέση στην εκπόνηση ερευνών παγκοσμίως. Για παράδειγμα, με την χρήση των υπερήχων έχουμε την δυνατότητα πρώιμα και αξιόπιστα να ελέγχουμε αρθρώσεις και περιαρθρικούς ιστούς για φλεγμονώδεις ή/και εκφυλιστικές καταστάσεις, ενώ δίνεται και η δυνατότητα να παρέμβουμε θεραπευτικά με κατευθυνόμενες παρακεντήσεις και εγχύσεις. Επίσης, νεότερα φάρμακα που αναπτύχθηκαν με βάση την κατανόηση των παθογενετικών μηχανισμών των ρευματικών νοσημάτων δίνουν την δυνατότητα για πρώιμη αντιμετώπιση, πριν παρουσιαστούν μη αναστρέψιμες βλάβες.

Διακρίνοντας τα ρευματικά νοσήματα με βάση την παθογένειά τους υπάρχουν τα αυτοάνοσα, που οφείλονται σε διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος και τα εκφυλιστικά, που παρουσιάζονται κατόπιν φθοράς φυσιολογικών δομών των αρθρώσεων, όπως του χόνδρου στην οστεοαρθρίτιδα. Υπάρχουν και τα μεταβολικά νοσήματα των οστών, όπως η οστεοπόρωση με διάφορα αίτια. Σπανιότερα είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα, τα οποία έχουν συνήθως νεαρότερη ηλικία έναρξης, όπως τα 20-30 έτη για τις σπονδυλοαρθρίτιδες και τον ερυθηματώδη λύκο, και δυνητικά βαρύτερες εκδηλώσεις. Σαφώς πιο συχνά εμφανίζεται η οστεοαρθρίτιδα, που μπορεί να προσβάλλει εντοπισμένα μία άρθρωση (γόνατο ή ισχίο), είναι όμως δυνατό να εκδηλωθεί γενικευμένα σε περισσότερες αρθρώσεις (άκρα χέρια, σπονδυλική στήλη).

 

Η έγκαιρη παρέμβαση παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη ύφεσης ή αναστολής εξέλιξης της νόσου και αποτελεί στόχο εφικτό με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με μη φαρμακευτικά μέτρα, όπως δίαιτα και άσκηση. Ολοένα αυξανόμενη θέση έχουν και οι συμπληρωματικές θεραπείες, όπως βελονισμός, yoga, χρήση συμπληρωμάτων διατροφής.

  

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ρευματικά νοσήματα χρήσιμοι σύνδεσμοι είναι οι ακόλουθοι:

Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία- www.ere.gr

Ελληνική Εταιρία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.)- www.arthritis.org.gr

Arthritis Foundation (USA)- www.arthritis.org

Arthritis Research Campaign (UK)- www.arc.org.uk

Rheumatoid Arthritis Support Network (RASN) rheumatoidarthritis.org